آخرین خبرها
خانه / مقالات / طب وقایی ۲/۳

طب وقایی ۲/۳

(228)

ادامه قسمت اول..

۸- علاج و مداوا، نوعی از پیش‌گیری است:دین اسلام دستور به مداوای بیماران داده است و در این رابطه پیامبر صلی الله علیه و سلم می‌فرماید:«ای بندگان خدا بیماران را مداوا کنید، چرا که خداوند هیچ بیماری نفرستاده مگر این‌که مداوا و درمان آن را نیز فرستاده است». بنابراین مسلمان وظیفه دارد در پی کشف و شناخت داروی هر بیماری باشد، تا خود را با آن مداوا کند.اما شاید جای تعجب باشد که چگونه مداوا یک نوع پیش‌گیری است؛ اگر دقت کنیم مداوا از دو جهت موجب پیش‌گیری می‌باشد.الف) اگر بیماری از نوع واگیر باشد، با معالجه‌ی آن امکان سرایت به دیگران کم می‌شود.ب) معالجه و مداوای بیماری موجب جلوگیری از پیشروی بیماری می‌شود که معالجه را آسان‌تر می‌کند.اما اگر بیماری بدون معالجه رها شود: وضعیت بیمار بدتر می‌شود و چه بسا معالجه با مشکل مواجه شود یا این‌که دیگر مداوا امکان‌پذیر نباشد که ضررهای جبران‌ناپذیری را در پی خواهد داشت.
۹- قرنطینه کردن بیماران جهت پیش‌گیری از شیوع بیماری:این‌که پیامبر صلی الله علیه و سلم فرموده است: «اگر شنیدید در سرزمینی وبا ـ طاعون ـ آمده است وارد نشوید و اگر در آن جا بودید خارج نشوید». یا این‌که فرموده: «اشخاص بیمار ـ اگر واگیر باشد ـ بر اشخاص سالم وارد نشوند». یا این‌که دستور می‌دهد: «همان‌طور که از شیر فرار می‌کنی از شخص مجذوم فرار کن».همه‌ی این دستورات به خاطر این است که در مواردی که احتمال انتقال بیماری است، بیمار را از افراد سالم دور نگه داشت تا دیگران مبتلا به آن نشوند. واضح است که این اقدامات جهت پیش‌گیری از شیوع بیماری است، و این چیزی است که امروزه به نام قرنطینه بیماران مشهور است.
۱۰- پناه بردن از بیماری‌ها دلیل بر این است که می‌بایست زمینه‌ی پیش‌گیری را فراهم نمود:در احادیث وارد است که رسول الله صلی الله علیه و سلم از بسیاری از بیماری‌ها از جمله: جذام، طاعون، برص، پیسی و … و به طور کلی از “سیء الأسقام” بیماری‌های بد و خطرناک به خدا پناه برده است. بنابراین ما نیز باید از انواع بیماری‌ها به خداوند پناه ببریم.از این احادیث چنین برداشت می‌شود که مسلمان باید زمینه‌ی پیش‌گیری از بیماری‌ها را فراهم کند. زیرا در اسلام انسان موظف است هر دعایی که می‌کند؛ قبلاً زمینه‌ی آن را فراهم نماید: مثلاً کسی که درخواست بهشت می‌کند باید زمینه‌ی ورود به آن را فراهم آورد و کسی که درخواست پیروزی و نصرت بر دشمن را از خداوند می‌کند باید مقدمات و زمینه‌ی پیروزی را فراهم آورد. و همچنین است کسی که از بیماری‌ها به خدا پناه می‌برد باید زمینه‌ها و اسباب پیش‌گیری از آن را فراهم آورد تا دچار آن نشود.
ملاحظه‌ی مهم در مورد پیش‌گیری:آن چه امروز مایه تاسف فراوان می‌باشد این است که با وجود اهمیتی که پیش‌گیری در اسلام دارد ما مسلمانان به خاطر عدم رعایت آن، و بی‌توجه بودن به اصول پیش‌گیری دچار بیماری‌های متعدد، صعب العلاج و لاعلاج شده‌ایم. همه‌ی این‌ها به خاطر دوری از دستورات اسلام خصوصاً در زمینه‌ی تغذیه و آداب غذا خوردن و … می‌باشد.اما آن چه در سطح جهانی به آن توجه می‌شود و برای آن هزینه می‌شود، بیشتر جهت مداوا و معالجه و کشف شیوه‌ی جدید در درمان بیماری‌هاست، و کم‌تر به پیش‌گیری توجه می‌شود، وهزینه‌ی چندانی جهت آن صورت نمی‌گیرد. در حالی‌که پیش‌گیری به مراتب آسان‌تر از معالجه است.مثال وضعیت امروزی بشر در مقابله با بیماری‌ها به این می‌ماند که: مثلاً منبع آب شهری آلوده شود و در نتیجه بسیاری از ساکنان شهر دچار بیماری شوند، و مسئولین شهر به جای این‌که منشأ آلودگی را از بین ببرند بیایند بیمارستان‌ها و کلینیک‌های مجهز دایر کنند، دکتر و متخصصین ماهری را بیاورند تا بیماران را معالجه کنند. از طرف دیگر روز به روز بر تعداد بیماران افزوده می‌شود و طبعاً مداوای همه‌ی بیماران همراه با موفقیت نیست.حال اگر مسئولین به جای این‌کار منشأ آلودگی را از بین ببرند نیاز به این همه تجهیزات و بیمارستان‌ها نیست. واقعیت این است که امروزه وضعیت بشریت نیز درست همانند همین مثال است. اگر به جای معالجه، این همه هزینه صرف پیش‌گیری شود، هیچ‌وقت بشریت با چنین شرایط دشورای در معالجه‌ی بیماران روبرو نخواهد شد. به عنوان مثال بیماری لاعلاج ایدز، کاملاً راحت قابل پیش‌گیری است، اگر این هزینه که جهت کشف علاج آن خرج می‌شود، صرف پیش‌گیری می‌شد، امروزه شاهد گسترش وحشتناک این بیماری نبودیم.

درباره‌ی طب نبوی

حیدر رحمانپور متولد1345 لیسانس زبان و ادبیات عرب پژوهشگر طب نبوی ، مشاور تغذیه قرآنی دارای گواهینامه طب سنتی وکارور گیاهان دارویی . عضو موسسه تحقیقات حجامت ایران

۲ نظر

  1. السلام علیکم.در یک کتابی مطلبی نوشته بود که هیچ بیماری مسری نیست یعنی هرکسی که بیمارمیشه این بیماری دروجوداوبه امرالله ج است یعنی مثلا یک مرض جدیدکه دریک شخص پیدامیشه واون شخص اولین کسی است که به ان مریضی دچارشده وازکسی هم به اوسرایت نکرده پس لهذاکسی که مریض میشه این مریضی دروجودش خلق شده وازکسی سرایت نکرده.واون حدیث بالادرموردخراب نشدن عقیده هست نه درموردمسری بودن.ونویسنده کتاب بررعایت نکات بهداشتی هم تاکیددارد.نظرشمادراین موردچیست؟

    • با سلام
      دوست عزیز من کتابی را که نخوانده ام نه تایید می کنم نه رد . اما در مورد اینکه بیماریها مسری است یا نه حدیث صحیحی از پیامبر وارد است که بیماری مسری نیست ( لاعدوی ) که اهروزه بسیاری از دانشمندان حوزه سلامتی به آن اشاره کرده اند از طرف دیگر احادیثی هم هست که اشاره می کند به دوری گزیدن از بر خی بیماران که شرح و توضیح این مطلب من قبلا در پاسخ به یکی از بازدیدکنندگان در مقاله ” سرما خوردگی پیشگیری ودرمان” درسایت ” تابش” ذکر کردهام به آنجا مراجعه کنید

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد


3 − سه =

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

بالا